Şiir > Bireysel
karışık
Kırk İkin }c{ İ Yağmurlar...
( Merdivenler, tablodan yansıyan bakışları sunarken gözlerime, adımlarım senin için çıkıyordu biz’li bir bilinmezliğe… Boynumda kelimelerimi
üzgün
Bıkkın Geceler
Bıkkın gecelerin bezgin sabahlara / Kavuşturduğu şafaklardan birisydi / Nefesime
karamsar
karantina
ensest duyguları , lirik yalnızlığımın / dil atıyorlar şimdi azgın çengelli iğnelere
üzgün
Maviler Kalsın...
Yağmur dinince, gökkuşağı çıksın, / Bütün renkleriyle, kalsın orada öylece... /
üzgün
Neresinden Başlanır Ayrılığın
Nicedir yolcular ağırlıyorum, gitmeye yeminli misafirler. / Tam ortasında hayatın bir han, hangi
nostaljik
Belki İnsanım
unutulmuş bir zamandan / hatırayım kendime / eskimiş topraklardan yoğrulmuş hamurum... / BELKİ; / ruhum
nostaljik
Hayatım
Sanırdım ki akan sizin hayatınız ve ben bir kaya parçasıyım , dik ve sabit ırmaklarınızda.