"Bütün büyük edebiyat, iki hikâyeden biridir: yolculuk ya da yabancının gelişi. — Lev Tolstoy"

Şiir > Bireysel

üzgün

Yeter

Yalnızlığımdan mıdır hiç bilmem / Sıcak bir ev özlemim /

nostaljik

O

Soğuk bir İstanbul sabahı, / Deniz kenarındayım. / Dalgaları dinliyorum,

üzgün

Ey!

EY! / Ey yalnızlık! / ey yalnızlığı çekilmez yapan mutlu

üzgün

Kaçışım

\] / Uyuyamadığım bir gecenin ertesi, / Arkamda bıraktığım çığlıklar

nostaljik

Hayatın Birkaç Evresi

Çocuk olduk büyüklerin dünyasında. / Elimizden tuttular, bir horoz şekere çılgınca salıncakta sallanma

karamsar

Ya Rab

sarhoş gecelerin ayazında kıvrılıp dolanırken yalnızlığıma, / düşlerin haram bana. /

düşündürücü

Kıyamet

kıyısındayım sessizliğin / adım atsam kıyamet kopacak / kara kalemlerle

üzgün

Ben Varım

Gönül dostları nerdesiniz? / Şimdi yalnızım bir odada, / Civar

Başa Dön