Şiir > Bireysel
üzgün
Bağ Bozumu
boyasız bir ayakkabı görüntüsü serzenişleri / salaş dumanlarda dudaklarına hezeyan dikmiş acıları
üzgün
İkikereikidört
İkinciden önceki son kadın saçları benimki / Bilinmedik bir yol ortasında biraz acımasız
nostaljik
Bir Ağaç Sütten Kesildiğinde...
etekleri havalanmış istanbul sokağında / sigaradan çekilen ilk nefes gibiydi her şey
üzgün
Neden Cennette Herkes Ağlıyor Anne
Burası hep gece, hep karanlık anne / Ve ben, o karanlık kuyuya düşmüş
olumlu
Üç+bir Sevda Aranıyor
üç artı bir, geniş, manzaralı bir sevda arıyorum, / benimle uyanacak sabahları balkonunda,
üzgün
Hızla Akıp Geçiyor Ben Kadar Sabırsız Zaman
Bir gelseydin be canım, ta uzaklarda bir yerde / Ocak başında, cam kenarında,
üzgün
En Son Ne Zaman Sevindin?
Yağmur altında bekliyorsun mağrur / Doğmasını umuduna güneşlerinin / Çok
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku