üzgün
Hayatın Nabzı
Zaman; nabzımın üzerinde gençlik diye atıyordu vaktin birinde, / Ama çocukluk muydu neydi,
Şiir > Bireysel
umutlu
Göster Yüzünü
gecenin yıldızlarından daha yüreksizsin, / her gece dolanırken düşse de içlerinden biri
üzgün
Neden Cennette Herkes Ağlıyor Anne
Burası hep gece, hep karanlık anne / Ve ben, o karanlık kuyuya düşmüş
üzgün
İkikereikidört
İkinciden önceki son kadın saçları benimki / Bilinmedik bir yol ortasında biraz acımasız
üzgün
Bağ Bozumu
boyasız bir ayakkabı görüntüsü serzenişleri / salaş dumanlarda dudaklarına hezeyan dikmiş acıları
olumsuz
Herkesin Orospuluğu
ben geceleri orospuluğa çıkardım / sen hanesine ırkçılık giren bir zenciydin
üzgün
Hızla Akıp Geçiyor Ben Kadar Sabırsız Zaman
Bir gelseydin be canım, ta uzaklarda bir yerde / Ocak başında, cam kenarında,
nostaljik
Bir Ağaç Sütten Kesildiğinde...
etekleri havalanmış istanbul sokağında / sigaradan çekilen ilk nefes gibiydi her şey
KİTAP İZLERİ
Masumiyet Müzesi
Orhan Pamuk
Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku