Şiir > Bireysel
üzgün
Hayatın Nabzı
Zaman; nabzımın üzerinde gençlik diye atıyordu vaktin birinde, / Ama çocukluk muydu neydi,
düşündürücü
Duvarcılar Çocuklar ve Zaman
" Kurbağalar gökyüzünü, içinde bulundukları kuyunun / ağzı kadar sanarlar." /
olumsuz
Tanrı Yazar Olmalı
tutuşan sözcüklerin ihanetine sığındı insan / al bir yazma verdiler eline
karamsar
Senin Dediğin Uvertür
Senin aşk dediğin, / Dillerinde zamanın kesiştiği / Sözcükleri safkan
nostaljik
Annem Beni Doğurmuş…
elliüç’ün bir mart’ında, / gecenin tam yarısında, / çaresizliğin ortasında,
üzgün
Bağ Bozumu
boyasız bir ayakkabı görüntüsü serzenişleri / salaş dumanlarda dudaklarına hezeyan dikmiş acıları