Şiir > Özlem Şiirleri
üzgün
Karanlığa Gömüldü Gözlerimin Minesi
Gidişinle başladı mahşeri yangınlarım. / Seller çare olmadı erozyonlara kaldı. /
duygusal
Susadım
Bana niçin ruhumun sende olduğunu soruyorsun. / Ben de sana ruhun neyden yaratıldığını
üzgün
Hüznüme Yine Ağıtlar Yaktım Türkçesi Bozuk
SUNU; / 'gözlerimden öperek uyandıracağın sabahların yaşlı şimdi gözleri /
nostaljik
Orda Bir Yalnızlık Var Yakında
hangi yollardan geliyor ki mutluluk, / hala bana uğramadı. /
üzgün
Geceye Teslim Olurken Gün Ben Sebebim Sen
Martılarla konuşmaya başladım şimdi sen diye, / Alaycı gülüş taktım emaneten dudaklarıma,