Suskun Aşık
O, dalda goncayken eğilmiş çiçek, / Ben, beklerken yorgun düşmüş kelebek,
Şiir
Hicranını Bir Yetim Malı Gibi Sakla!
Bir gün hatırlarsan… / Hali melalin ile şad edip, ruhumun hüznünü kalbinde bulursan
Seni Bir Kez Görsem
Seni bir kez görsem gözlerim içi nasıl parıldar / Yüreğimden aşk kıvılcımları sıçrar
Yanlış Doğan Bir Güne Sone
Yanardağ kraterinde kaynatılıyor, / Morarmış düşünceler. / Yokluğun alacalı bir
Emheri Günlerim Döndü Bahara
fırtınadan sonra sükunmuş kalan / kapandı geldin ya kalbimde yara /
Bana Hasret Pay Olmuş
Gökler kararmış da yarım ay olmuş / Güneş gitmiş ışıkları zay’olmuş
Dağlara Umut Ektim, Bir Efkarla Demlendim!
Ne gülyüzlü cananı hakkıyla andım / Ne yüreğimden kopan hicranı aşka teslim ederek,
Beni Bana Hatırlat
Yüreğim zihnimin darağacı / Kırdığım kalemin hükmünde / Fikrimi astım
Vah ki Vah
Her durumuyla, her diyende Allah / Cehalet, cehaletliğini bir yana koymaz
