Şiir
Hasan Sancak Nevruz Kutlanılırken Türk Bayrağını Yakan
NEVRUZ KUTLANILIRKEN-TÜRK BAYRAĞINI YAKAN / KAHPELER TÜREMİŞTİR-GÖRÜLÜR AYAN BEYAN /
Papatyaları Yolma
kalkmış nerelerden gelmiş sevdiğin / yakın olmak için / sen
Hedef...
HEDEF / Kısık, olabildiğince kısık / Sentil çakısıyla ayarlı gibiydi
Bitmez Dünyada
BİTMEZ DÜNYADA / Kağıt kalem alıp yazsam / Dertlerimi sıralasam
Hüzün Mızrapı Tutanın Ahı, Sazın Figanıdır!
Yalnızlığın / üşüten zamanı vardır / Borandır, ummana
Canım Köyüm
CANIM KÖYÜM / Çök özledim gelemiyom / İşim yoktur çalışmiyom
Gel Eskisi Gibi
yerleştin kor dudağıma / bir özlem türküsü gibi / gönül
Zafer Kazandım Diyenlerindir
Egemenlik, zaferle gelmişti / Heyhat cehaletle kaybettiriliyor / Bin Dokuz
Her Şiir Yazan Şair midir Yar
Yar… / Her nefesin / Bir hevesi var
Beyitler
yetmişinden sonra aşk olmaz, / bir rastlasın da görürsün. /
Sende Beş Mevsimi Yaşadı Gönlüm
Sende beş mevsimi yaşadı gönlüm. / Gamzenin şavkıyla ışıdı gönlüm. /







