Şiir
Öperek Beni Öldür
yatır ölüm döşeğine ömrümü / çekme dudağımdan dudaklarını / ağaçlar
Ömrümü Ahir Eyleme
Günümü kahır eyleme / Aşımı zehir eyleme / Sitemlerin yetişmez
Kim Deli Kim Veli Bilemezsin
Ne kadar tanıdığım mahalle delisi varsa, / Çoğunun adı Ahmet... /
Mutluyum Çok Şükür
yüreğim sabaha kadar türkü tutturur / güneş her gün pencerelerime vurur
Anlamaz Anlamaz
Zor okunur bu şiirler zor / Ne ayrılık der, ne cehaleti kor
Genelleme
solucanın / tel yutmasıyla başladı her şey... / ağaç dikildi
Sen Olunca
Doğa, gökyüzü, açık çay bir de sen olunca / Tazelenir aşkına tutsak duygularım
Yüreğim Kırgın
Kızgınlık geçer de kırgınlık nasıl biter bilmiyorum / seni öyle çok sevdim ki
Hazan Bir Hüzünlü Şarkısın Sen!
Solgunluğun manzarasında / Yaralı bir ceylan misali sana nazar eden şu kalbim
Bilen Bilir (Sır)
Bilen bilir herkes kendi / Gibi bizi bilen bilir /
Aşkın Panzehri Ellerin
Gündüz vakti rüyama girdi rüveyda ellerin. / Ellerinden bildim ben, şahı sensin güzellerin.








