Sensiz Nasılsa Yaşamak
Şehir sokak sokak yalnızlığı adımlıyor / Kendi bedenime sürgün bir yürek taşıyorum
"Şair, görünmeyeni gören kişidir. — Jonathan Swift"
"Şair, görünmeyeni gören kişidir. — Jonathan Swift"
Şehir sokak sokak yalnızlığı adımlıyor / Kendi bedenime sürgün bir yürek taşıyorum
Nice zamandan beri gül ağlatır bülbülü / İsli bir çaydanlığın Leyladır tüm öyküsü
Şiir sokağında kelimeler göçebe / Kah kedere kah hüzne yürüyor /
Yağmurlara gebe gözlerimiz vardı / Sevdamız atardı yalnız bir şiirde /
En çok elinden kaçırdığı balonlara gözyaşı döker çocuklar / bir de kolu bacağı
birleşmiş sinesinde hayatın yedi rengi / bir perinin gamzesi ışık olmuş özüne
Deniz;güneşin şavkı vurduğu zaman, / Senin üstüne, / Bir martıya,ya
KİMSESİZLER MEZARLIĞI / I. / Duydum ki hakikattir!
Seni mutlu edeceğim / bu bıyıkları çok sevdim / kesmeyeceğim
Özlemlerimin; / Cinayeti ile ilgili, / Beni soruşturuyor,
Nevruz Uğur: Antakyanın Sarışın Zencisi / öyle oldu/ sarışın bir zenci gibi dolaştım