Büyükannem
Fakir vakur ilkokul müstahdemliğinden emekli / İyilik meleği idi sanki eli yüzü nur
Şiir
Ahiretlik...
Yere düşen közün son alazını öpüyor rüzgar / Son defa zihnimde aydınlanan gibi
Ölüyorum...
Soğuk bilirim, ne de anlatabilirim, / Görebilmen gerek ayazı, /
Yanmaktır Efendim, Biricik Çaresi Aşkın!
Ne olur hal-i perişanlığıma bakma / Ruhumdan tebarüz eden ve dinmek bilmeyen figanımı
Her Yere Barış Gelir Gönlümüzden İsretsek
Şu mübarek günlerde, gözlerimde yine nem. / Dünyanın her tarafı, zalimlerin mekanı.
Gözyaşları Büyümez
Geleceğini hissederim derinden, / Sızlatırsın burnumun direğini, / Acıtırsın duygu
Yüreğimi Susturdun,umudumu Kuruttun!
Nefessiz kalmayım dedim / Boğulmamak için nasıl bir çabanın halinde kendimden geçtim
Sevilmeyi Bilmem Ben
Sevilmeyi bilmem ben,ben sevmeye alışmışım, / Mutluluk uzak bana,mutsuzlukla tanışmışım /
