Şiir > Yaşam
üzgün
Bekleyeniyim Kendi Durağımın
gül, tende mazi / masumiyet buharlaşmış / pusuda yalnızlık pençesi
düşündürücü
Ölüm Kapıdadır Her Zaman
Ölüm kapıdadır,her zaman insana yakın, / Ben öldüğümde bana,ağlamayın sakın, /
üzgün
Sensiz Yarımım, Biliyorum...
Her satırını senin doldurduğun bir şiir yazmıştım, / Öyle bir şiirdi ki bu…
üzgün
Sekiz Yaş
Açmış gözlerini yalnızlığa, sekiz yaşında bir çocuk. / Baba alemlere dalmış, kendi kendini
üzgün
Erkek Evlat Sancısı ve Hatça
\]Puslu ve sisli bir seher vaktiydi… / Henüz, köyün horozları bile ötmemişti…
üzgün
Özgür Kuşların Yalnızlığı
**Özgür bıraktım, / O minik kuşları. / Boş artık sarı kafes, / Sessiz