Şiir > Yaşam
üzgün
... ve O Sahnede Özlemler Sevmeler Yarım Kalıyor
Rukiye Çelik / 'Eyvallahım olmaz kimseye' diyormuşsun! Duyuyorum çok da dik başlıymışsın, yarınların
nostaljik
Erguvanlar Açınca
Gönlümün davasını mahkemende temyiz et / Bir efsane çay demle olsun derdime diyet
karışık
Bohçadaki Sözler
Gülüşlerine isabet ediyor tek tek kurşunlar, / Ama inatla yaşatıyor içindeki mutluluğu,
karamsar
Hayatın Kıyametidir Yalnızlık
Zamanın evinde korkarak dolaşır yalnızlık / Ve her an düşecekmiş gibi sıkıca tutunur
üzgün
Sizleri Biz Öldürdük
Gülümseyerek başlamıştınız güne dün / Açılan kapılardan sevinerek girmiştiniz /
karamsar
\- Adsız -
Sizin bilmediğiniz suların kaptanıyım ben / Hem içinizi kemiren soruların cevabı
nostaljik
Yol Yakındır Be Adamım!
\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_ Değerli ağabey Memduh Bayraktaroğlu’na ithafen... / Bembeyaz karlar üstünde bir çığırdır hayat!
karışık
Nalezen
Geceleri düş kurarken maiye bulanırdı mujgânı / Seherde bir ümit yeşerirdi gözlerinde
düşündürücü
Yalnızlığın En Sevdiği Yaratık İnsandır...
Nasıl bir varlık yaşar, yaşar da anlamaz? / Oysa en masum yalandır yalnızlık.
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku