Sana seslerin olmadığı bir dünya sunuyorum.
Ve tümüyle kendinden arınmış bir ben…
Yalnızca avucunun içindeki yolları izle…
En güzel kar taneciklerinin üstünde sevişeceğimize söz veriyorum,
Kanatmayacağıma da…
Denizin üstünde yürümekten korkma.
Gözlerini kapaman sana sonsuz mutluluğu vermez…
Sen görmesen de görünmez olmazsın.
Korkma, ellerim dikenli tellerin beyaz teninde açtığı siyah yaralarında… Sen son bir umut yalayarak iyileştirdiğim yaralarına bak…
Bana seni bir onlar getirir.
İçtiğim hiçbir şey artık beni uyuşturmuyor…
Ayık kalmaksa cehennemim.
Gözlerimden akan kanda boğuluyorum…
Sen sahte kanatlar dikmeye devam et.
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
