Aşk Sevenin Hiç Bitmeyen Bayramıdır

Pantolon çizgisinde aşağı yukarı gezinen tırnaklar
Parmakların arasında tur bindiren bir kalem
Ve cam kenarındaki üç metrede sayısız adım
Beklerken geçip tükenmek bilmeyen zaman
Yanındayken kaydıraktan kayar gibi gidiverir
En sonunda beklenen an gelip çatar
Önce bir zil sesi ardına kapıyı döven eller
Kapı açıldığında hasrete son verilir
Boyunlarda kenetlenen bilezikten iki el
Öyle sıkı öyle sevgiyle sarar ki
Erir o kelepçede dudaktaki kelimeler
Ya o bakışlardaki ateş giyinen sevda
Buz tutan nehirler gibi çözülüverir
Dakikalarca karışıp sevinç gözyaşlarına
Bir çift kelime sızar dişlerin arasından
Anlamını hiç bir zaman kaybetmeyen
Seniyle başlayıp seviyorumla biten
Böyle terk eder tüm hasretler yüreği
Sevgili gelip yanında aşkı getirince
Herkes kendi sevdasının gönüllü kurbanıdır
İpe göndermekte mutluluğa götürmekte kendi elinde
Bu devinim hep böyle sürer gider
Çünkü aşk sevenin hiç bitmeyen bayramıdır...