Bırakın beni ben çocuğum,
Çocukça kalayım.
Kendi suçlarınızı,
Yenilgilerinizi, hayallerinizi,
Hüsranlarınızı, intikamlarınızı,
Hayatıma sokmayın siyahlarınızı.
Ben daha çocuğum.
Temiz saf güzel çocuğum.
Öfkenizin içine almayın.
Oyun bahçeme girmeyin.
Bırakın bulutların üzerinde yaşayayım.
Kendi bahçemde oynayayım.
Böyle mutluyum, bozmayın oyunumu.
Oyuncaklarımla yalnız bırakın,
Kendi dünyamda,
Özgürce yaşıyorum oyunlarımda.
Hayallerime kilit vurmayın,
Kumdan kalelerimi yıkmayın,
Peri masallarında yaşayayım,
Bırakın uçurtmam uçsun,
Akasından koşayım,
Rüzgârda, yaprak misali savrulayım,
İp atlayayım uçayım,
Yaralanayım, kanasın kolum ayağım,
Kirlensin yüzüm, elbisem.
Şarkılarım da kuşlar, çiçekler olsun,
Pembe dünyamda kalayım..
Üzülmeyin,
Nasıl olsa birgün ben de büyürüm!
27-7-2006
-
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
