İnce fikrimin siyah hecesi, seni sen ederken beni benden etti. Bela burcuna doğan keder sonsuzluğum benim, hıçkırığa katıp iniltilerimi kimsesizliğe boğarken geceleri, göz çukuruna gömdüm feryadımın zehrini…
Kaderin kalem kırdığı otağa düştüm virandır son yarım… Düşlerin kemirir zihnimin pencerelerini… Ellerimde sana sakladığım yaban gül kokuları çağırır sancılı saçlarını, perçeminde tutuşur dudağımın ahı…
Baharın son perdesinden dinlediğim hicran makamında bir iniltidir bu bitiş… Dalgalar ayaz kesti, mavi göğümde aşk bilmez bir eşkıyanın ayak izleri, namlusunun ucundadır şimdi yüreğimin teslimiyet iniltisi…
Ebru Olur.
Beyt-ül Hazen Yazıları… 2
