"Yazmak, aslında ölümü defnetme alıştırmasıdır; her kelime bir kürek, her paragraf bir avuç toprak." Jorge Luis Borges"

Çiçek Dürbünü

yazı resim

kımıldanan gün kabuğunu kırmakta
sabahın beyaz ayakları sularda
pencereden sarkan güneşin saçları pırıltılı bir yumak
umut bağışlıyor aydınlık ışıltısıyla
pencere önü sardunya…

zaman-
masmavi bir göl düşleri kuşatan

rüzgâr oldukça cüretkâr
yaprakla oynaşmakta
taze bahar kokusu duyguların yamacında

bir kahkaha tufanı
bir şamata
uykusuz nakaratlar ayyukta…

saka ıslığında şarkıyla dadanmış duta
ne kadar vurdumduymaz
ve haylaz

hayat-
sonsuzluğa akan soluksuz bir ırmak-

sarmaşık ağaçla sarmaş dolaş
tırmanıyor doruğa umutla
aşk sözcükleri fısıldarken
mutluluk birikiyor coğrafyama

-ince bir soluk boynumda
düşleri cilalayan kırmızı şakayık koynumda-

kırık panjurları açıp boşluğa bakan camdan
çiçek dürbününe öylece bakakaldım
düşlerden nisan sızarken avuçlarıma...

zaman-
sarışın bir göl yosunlu anıları uyutan…

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön