La Havle Vela Kuvvete İlla Bi̇llah

LA HAVLE VELA KUVVETE İLLA BİLLAH
Bu cümle Kur’an-ı Kerim de Kehf suresi 39. Ayette La Kuvvete İlla Billah (Kuvvet yalnız Allah'ındır' deseydin ya!..” şeklinde geçer. Bu cümleyle ilgili Rasulullah Efendimizden (sav) nakledilen bazı hadisi şerifler vardır: Enes b. Mâlik"in naklettiğine göre, Hz. Peygamber (sav) şöyle buyurmuştur: “Kişi evinden çıkacağı zaman, "Bismillâh, tevekkeltü alâllâh, lâ havle velâ kuvvete illâ billâh." (Allah"ın adıyla. Allah"a tevekkül ettim. Güç ve kuvvet sadece Allah"tandır.) dediğinde (ona) şöyle denilir: "(İşte şimdi) sana rehberlik edilir, ihtiyaçların karşılanır ve korunursun…" (D5095 Ebû Dâvûd, Edeb, 102-103)
Başka ber hadisi şerif şu şekildedir: Ömer b. Hattâb (r.a), bu cümle ile ilgili olarak şöyle demiştir. "Rasûlullah (s.a.s): Müezzin Allahu Ekber, Allahu Ekber" dediği vakit sizden biriniz Allahu Ekber, Allahu Ekber" der; sonra müezzin "Eşhedü en lâ ilâhe illallah"dediği vakit o da "Eşhedü en lâ ilahe illâllah" derse, sonra müezzin Eşhedü enne Muhammeden Rasûlullah" dediği vakit, o da Eşhedü enne Muhammeden Rasûlullah" der. Müezzin "Hayye alessalâh " dediği vakit o da Lâ havle velâ kuvvete illâ billâh " der. Sonra müezzin Hayye alelfelâh " dediği vakit o da "Lâ havle velâ kuvvete illâ billâh" derse, sonra, Allahu Ekber, Allahu Ekber" dediğinde o da Allahu Ekber, Allahu Ekber" derse, sonra müezzin Lâ ilâhe illallah"dediği vakit, o da bütün kalbiyle La ilâhe illallah" derse, Cennete girer "buyurdular" (Müslim, Salât, 12). https://sorularlaislamiyet.com/kaynak/la-havle-vela-kuvvete
Ebû Musa el-Eş’arî -radıyallahu anh-’dan rivayete göre Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz Hazretleri Hayber Gazâsı’na giderken maiyyetinde bulunan ashâb-ı kiram bir vadiye vardıkta yüksek sesle tekbîr ve tehlîl ederek bağıra bağıra zikrullah etmeye başladılar. Rasûlullah -sallallahu teâlâ aleyhi ve sellem- Hazretleri: “–Kendinize rıfk u merhamet ediniz. Zîra siz ne sağıra, ne de gâibe duâ ediyorsunuz. Ancak her şeyi hakkıyle işiten ve size sizden yakin olan Allah’a duâ ediyorsunuz. Ve Allahü Teâlâ Hazretleri siz nerede olursanız berâberinizdedir” buyurdu. (Buhârî, Cihâd, 131; Müslim, Zikir, 44)
Ebû Musa diyor ki: O esnada ben, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Hazretlerinin hayvanının arkasında Zât-ı risâletpenâhîleriyle birlikte beraberdim.
Ve lisânımla La havle Vela Kuvvete İlla Billah diyordum. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-Hazretleri bana hitaben:
“– Ey Abdullah bin Kays” buyurdu. Ben de icabetle:
“– Lebbeyk yâ Rasûllallah” dedim. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Hazretleri bana hitaben:
“– Ben sana cennet-i a’lânın hazînelerinden bir hazîneye delâlet edeyim mi?” buyurunca ben hemen:
“– Babam ve anam sana feda olsun yâ Rasûlallah! Evet irşâd ediniz” dedim. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Hazretleri: La Havle Vela Kuvvete İlla Billah “Ma’sıyetten sakınmak ve tâat ve ibâdetlerde kuvvet ve kudret ancak Allah Teâlâ Hazretleri’nin tevfık-i Rabbâniyyesi ve irâde-i Sübhâniyyesiyledir.” buyurdu. (Buhârî, Megazi, 38) https://www.islamveihsan.com/la-havle-ve-la-kuvvete-illa-billahil-aliyyil-azim-ne-demek.html
Tüm canlıların güc’e karşı farklı ve özel bir zaafı vardır. Fiziki, siyasi ve ekonomik güce sahip olmak için hayatları boyunca çalışırlar. Amaç bellidir: Elindeki güçle diğer insanlar için ulaşılmaz olan şeylere ulaşmak. İnsanlara hükmetmek, zengin olduğu için saygı görmek. Veya ailenin ismini yüceltmek. Bu güç hırsı aynı zamanda insanın sonunu getirir. Rivayetlere göre Ebu Cehil’in (asıl adı Amr bin Hişam) iman etmemesinin sebeplerinden birisi de “kendi kabilesinden bir peygamber çıkmayacak olmasıydı) Ebu Cehil zamanının eğitimli insanlarındandı, kabilesinin lideriydi. Ekonomik gücü vardı. (Peygamber Efendimizi (sav) öldürene 100 deve vat etmişti.) Bu güç hırsı hem dünyevi hem uhrevi sonunu getirdi. Finansmanını sağladığı Bedir savaşında kafası kesilerek öldürüldü. Öbür dünyadaki halinden bahsetmeye gerek bile yok. Peygamber Efendimizin (sav) bu ümmetin firavunu olarak nitelendirdiği birisiydi.
Elindeki güçle Hz. Musa (as) ve kavmine zulmeden Nemrut bir sinek tarafından öldürüldü. Gücünün zirvesine ulaşan her zalimin sonu zelillikle oldu. Böylece Zulüm ile abad olanın Ahireti de berbad oldu.
Kulluğun bir nişanesi de budur. Yani gücün v kuvvetin, kudretin tek sahibinin Allah (cc) olduğunu bilmek ve kabul etmek. Her türlü gücü ortaya çıkaran etkenlerin zaten Yaratıcısı Allah’tır. Okuduğum bir fıkra var ki tam da bu konunun güzel bir özetidir sanki. “ Adamın biri gemiyle yolculuğa çıkmış. Bindiği gemi fırtınaya yakalanmış. Adam dua etmeye başlamış: Yarabbi beni kurtarırsan sana bir tosun kurban edeceğim. Aradan biraz zaman geçmiş fırtına biraz yavaşlamış. Adam duaya devam etmiş: Yarabbi beni kurtarırsan sana bir inek kurban edeceğim. Fırtına şiddetini azalttıkça kurban edilecek hayvanın cinsi küçülmüş. Dana dan koça, koçtan koyuna, koyundan kuzuya, horoza, en son tavuğa kadar küçülmüş. Nihayet fırtınadan kurtulup sahile çıkınca adam “ Ne kurbanı kurtulduysam kendim kurtuldum deyip yan çizmiş.
İnsanoğlu böyledir. Güçsüz olduğunu hissettiği anda dua etmeye başlar, yaptığı her kötü şey için pişmanlık hisseder. Nemrut Kızıldeniz üzerine kapanmaya başlayıp su boğazına çıkınca “ Musa’nın Rabbine iman ettim “ dedi ama iş işten geçmişti.