Sonra gel bak benim gözlerime.
Ruhunu bulacaksın.
Ruhun kayıp değil bu alemde. Sadece uzak bedenine.

Seni çok sevdim.
Seni çok seviyorum.
Seni çok seveceğim.

Gerçekleştirdiğim hayallerim var ''An'' dünyasında bıraktığım.
Bir zamanlar gerçekleşeceğine inandığım hayallerimle; sahte aydınlıktayım.

Sensizliği ıslatıyor yağmur bu gece..

Şimdi o jeton elimde ve ben gerçek dünyaya dönmekte zorlanıyorum. Sadece bir jeton. Ama o hayalimdeki harikalar diyarının kapı anahtarı.

Tenimdeki yalnızlığı, ruhumdaki Aşk ile yendim ben. Tenimin hükmü yalnızlıktı, ruhumun tek kaderi SEN.
Ruhum teneffüs etti seni; teneffüs ettiği o Aşk ile yaşattı bedenini.
Bedenim teneffüs etti nefesini; şimdi ruhum da, bedenim de özlüyor seni.

Keli̇meler
Ruhun Ses Telleri̇nden Geçmi̇ş Hali̇di̇r.
O Nefes Sadece Eş Ruhuna Üflenmeli̇di̇r.

Hayatın önündesin, bakma arkana... Bak!.... birkaç adım kaldı mutluluğa.

Hayatımın sen olduğunu, senin hayat olduğunu farkettim.
HAYATIMI YENİDEN AMA YENİ YAŞADIĞIMI FARKETTİM...

Senin rengin LİLA

Hayat kadrajında gelememiştik yanyana. Aynı kadrajda yer bulup, hayat deklanşörüne basarak, ölümsüzleştirememiştik bir fotoğrafla. Şimdi aynı kadrajdaydık o hayat köprüsü üzerinde. Ama ne zaman deklanşöre basmaya kalksam; fotoğrafın arka fonuna ya onun yakası yansıyordu, ya da benim. Fotoğraftaki tüm fonların bize ait olduğu bir manzarayı arkamıza alıp, defalarca

Aşkimi, Aşkima, Aşk İçi̇n Yaziyorum

Biz olarak yaşayamadıklarımız, kısa metrajlı filmler gibi yaşandıkça, yaşamdan çalınmış kısa zamanlarda; hayat filmimizin senaryosu yazılıyor sanki; daha provalarında oscarı almışçasına.

Formül Mü?
Formül Onun Sevgi̇si̇
Formül Onun Kendi̇si̇

Seni̇n Ne Kadar Gerçek Olduğunu Ve Gerçeğe Ne Kadar İhti̇yacim Olduğunu Görüyor Ve Gerçeği̇, Gerçeği̇mi̇ Özlüyorum Ben. Ben Seni̇ Çok Özlüyorum...

Aşkta mutluluk yok, aşktaki mutluluğu, aşkı yaşayan kahramanlar yaratır. 18 yıl sonra bile olsa.....

hayatın gerçeklerine sahipken sahip çıkmak