Ekmeği aça / Suyu; / Güneş altında çalışana,

Gidişin gidiş değil / Benim yok oluşum demekti, / Oynadı

O evin pencerelerinde perde yok artık.Duman da tütmüyor bacasından.Kiremitleri karla örtülmüş damın saçağından sarkan buzlar, terkedilmişliği gösteriyor.Yalnızlığa terkedilmiş, ya da çocuklar tarafından yol kenarına kondurulmuş bir kardan adam gibi, yalnı

Sen / Yaşamımın harcı, / Var oluş sebebim.

Seninle ilk kez ne zaman tanıştık, hatırlamıyorum bile.Öyle uzun yıllar geçti ki aradan.Yirmi yaşımda vardım-yoktum seni tanıdığımda.Önce öylesine bir varlıktın benim için.Yani, olsa da hoş, olmasa da denir ya, işte onun gibi.

İnsanların; yaşadığımız olumsuzluklara, haksızlıklara hiç ses çıkarmadıklarını, her şeyi kabullendiklerini görünce çok üzülüyorum.Neden şöyle bir silkinmiyoruz? Neden hiç başkaldırmıyoruz? Neden, birilerini, görevlerini daha iyi yapmaları içi

Öğretmenlik yaptığım yıllarda rahatsızlık duyduğum bir konu vardı. O da Atatürk’ü öğrencilerimize anlatabilmek ve tanıtabilmek için giriştiğimiz yoğun çabalardı. Rahatsızlık duymam; Atatürk’ü tanıtmak ve anlatmak için gösterdiğ

O bir kadın! / Tarlada işçi / erkekçesine. / Evinin

İSTEKLERİNİZDE HATIRLADIĞINIZ KADINLAR / O bir kadın! / Tarlada işçi

1987-1988 Öğretim Yılıydı. Günlerden 23 Nisandı. Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramını kutlayacaktık. Bayramın heyecanı günler önceden sarmıştı beni. Törende; aylardır çalıştırdığım Halk Oyunları Ekibi, okulumuz adına gösterisini sunacaktı. Yıllardır köy i

Yatılı okula alışmama yardımcı olan arkadaşlarımdan biri Ayseldi, diğeri Nurşen.

BABAMA / Şöyle bir düşündüm de çocukluğumu / Bize bazen

CEBİMİZDEKİ ELLER / Ey / elini cebimize atmış / Yer-doymaz

GİTME / KAL / Dağlarımın / Yıkılmasını istemiyorsan yüreğimde,

AŞKIN ÖZNESİ / Aşkın öznesi oldum hep! / Sevdim /

Telefonu kapattığın anda, tüm konuşmalar uçar gider. Suya düşen kar taneleri gibi yok olurlar.Ama mektup öyle mi? Yıllarca sakla. Aç aç oku, sonra yeniden oku. Çok sevdiğin bir yemeği, acıktıkça tekrar tekrar yemek gibi. Şimdi Telefonla yemeğin ne alâk

Siz, doğum gününde kendi kendine hediye alan birini gördünüz mü ? Ya da kendinize, doğum gününüzde hediye aldınız mı hiç? Şahsen ben, bu yaşa geldim, böyle bir - afedersiniz ama - aptallık yapmadım bugüne kadar.

Bir süre sonra yazılarımı izedebiyatta göremezseniz, bilin ki, ekonomik önlemler paketime bir madde daha eklemiş ve internet bağlantımı kesmişimdir.(Bir devlet memuru emeklisinin nesine internet?) Bu, çok yakın bir ihtimal.İsterseniz şi

Aslında herkesin böyle bir paket hazırlaması ve uygulaması gerekiyor diye düşünüyorum. Paketi -şimdilik -çok güzel uyguluyorum. ”Sarmısağı gelin etmişler, kırk gün kokusu çıkmamış.” Derler ya, onun gibi işte. Bakalım ne kadar devam edecek.

UTANÇ FOTOĞRAFI / Bundan birkaç ay önce; gazetede gördüğüm bir fotoğrafı, utanç fotoğrafını