Şiir > Anı
nostaljik
Rotterdam
Bütün gemileri yakıp gitmiş sonbahar; / Yalnızlığımızın adını "kasım" koyarken /
nostaljik
Yük Ve Esya Tasinir
haftasonu olurdu, yikanir taranirdim / yalvara yakara arabayi ustamdan alirdim /
üzgün
Yitik Devrin Çocukları
yitik dönemin çocukları.. / Biz yaşamadık ki gençliğimizi hatta çocukluğumuzu /
üzgün
Sen Beni Unut Canım!
Uyanmisim rüyadan gözlerimde yaslarla. / Yüregimde aci var elimde bir manolya.
üzgün
Sensizliğin Kaçıncı Yılı Be... Annem
Uzun yıllar önce gitmişti.Öyle ansızın,öyle acılarını yuta/yuta.Susa/susa ve / de hiç kimselere yük
nostaljik
Namı Değer Abdurrahman Kuzu
okul tatillerinde beykozdaki berberde çalışıyordum. Oraya devamlı traşa gelen kuzu abduraman amca anısını anlatıyor:
dramatik
Sahi, ölüm sadece bana mı ?!!
Yerle göğün birleştiği yerde midir, ölüm ? / Yoksa yanı başınızda komidinin üstünde
KİTAP İZLERİ
Masumiyet Müzesi
Orhan Pamuk
Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku