"“Dünyayı yanlış okur, sonra da bizi aldattığını söyleriz.” — Rabindranath Tagore"

Şiir > Aşk ve Romantizm

üzgün

Ay Soyunur

buğusunda işvelenen gözlerin, / dans ederken gecenin koynunda, / önümde

üzgün

Tül

Aç da, kirpik denen tül perdeleri, / Şenlensin, gönlümün gözzedeleri... /

üzgün

Hüzün Gülleri

Yine yanaştı gönlümün kıyısına delice bir hasret / Gözlerini almış bir kurşun misali

karışık

O Adam

Bir zümrüdüanka kanadında / O Adam girdi yaşanmışlığıma / Saklı

nostaljik

Söyleyemem

Yüzüne dökülen saç tellerini, / Yumuk yumuk duran, ak ellerini, /

üzgün

Senden Ayrı...

kaç kere hapsetmişim kendimi o sığamadığım kutulara / kaç defa saklanmışım

Başa Dön