Şiir > Başkaldırı
dramatik
Herşeye Rağmen
Ve birden dünya apaydınlık bir karanlığa bürünüyor, / Gür bir fısıltıyla beraber.
üzgün
Ah Çekiyor İçimdeki Çocuk...
Ah çekiyor içimdeki çocuk.. / Kaybetti umutlarını.. / Şaşırdı yollarını..
üzgün
tutmadın ellerimi!...
Boşlukta sallandığım hiçbir uçurumda yoktun / “Tutmadın ellerimi! / Gözlerin
karamsar
Şaşı Dünya
Bir de benden dinle yıldırımların türküsünü, / Coşkun, taşkın sellerin bıraktığı yaraları
karamsar
Yalnızlık Manifestosu
Kendimi sevebildiğim cüzî zamanlarda noksansız ve rafine bir biçimde geliştirdiğim bilinç manevralarıyla yabancılaşabildiğim karanlık bir yanım
üzgün
Gelişin İhtilalidir Güllerin
yaralı yanlarımın isyanı adına yazıyorum bunları sana / yarı ölgün bedenimin yaşama sebebisin