"Bir kitap, içimizdeki donmuş denize indirilmiş baltadır. — Franz Kafka"

Şiir > Başkaldırı

üzgün

Bosna Ağlıyor

Amaç topraktı önceleri / Askerlerdi savaşın öncüleri / Sonra değişti

üzgün

Anne!

Yalnızlığın ifadelerinde hüzün / Yok ediyor beni anne / Yıkıldı

üzgün

Korku

İçimde yanardağ çöreklenince; / Sıyrılır umudum duygularımdan. / Ayrılık meliki

üzgün

Koyu Yalnız

zemheri sabahlara uyandım.. / üzerimde ayyaş akşamların kasvetiyle / grimsiydi

olumsuz

Şans...

Yağmur yağıyor gecenin bir vakti, / Soğuk kavuruyor yanlız bedenleri, /

üzgün

Son Durak

Yalınkat hüznüme granit mermer, / Bakışlar damlar da, kederim büyür. /

üzgün

Cinnet

Kızgın kazanlarda kaynarken beynim, / Gecenin ziftine bürünür her yan… /

olumlu

isteyene ücretsiz kitap kampanya sona ermiştir. / nisan ayında tekrar başlayacaktır. /

Başa Dön