karamsar
Hepsi
sıçrama tahtası / Karşımda oturan kadının gözleri aynadan yapılmaydı . Böylece elinde ne
Şiir > Başkaldırı
karamsar
Dil Karda Gönül Yarda Serzenişler!
Hayatı yırtarak ellerin açılması / Bir haykırış için melalin akması /
üzgün
Bir İnsan Ölür Çok Uzaklarda
Bir insan ölür çok uzaklarda / Belki Çin’de bir manastırdaki keşişin kızı
üzgün
Susmaları Söktüm Dudaklarımdan / Yirmibeş Oldu Yaşım...
Bir ufka takıldım ki çığlıklarımı bileyerek / Bakmayın siz bana /
üzgün
Yetti Artık Kalmışsa Sızlayan Umutlar!
Giderken hicranımla elemlere yarar diye / Demledim sineyi hazanımı ölüm ki kime
karışık
Neler Çektin Neler Biçare Gönlüm!
Bu ne bedbin bir hal nedameti arzular / Sitemler neye yarar mahkûm mu
üzgün
Sana Ölmelerimin Üstü Kalsın Sevgili
Gözlerinde unutulmuş hatıra iken , / Kelimelerini yutkunup susma ne olur.