Şiir > Başkaldırı
üzgün
Susmaları Söktüm Dudaklarımdan / Yirmibeş Oldu Yaşım...
Bir ufka takıldım ki çığlıklarımı bileyerek / Bakmayın siz bana /
üzgün
Kelebek Yankısı
seni beklerken uzak bir anın görüntüsüne yazılan / bir şiir takıyorum yalnızlığımın yakasına
üzgün
Bu Nasıl Bir Ayrılıktır
Sis basar yüreğimdeki dağ gibi dertleri / Duman ben, efkar ben, sarhoşluk sensin
üzgün
Yetti Artık Kalmışsa Sızlayan Umutlar!
Giderken hicranımla elemlere yarar diye / Demledim sineyi hazanımı ölüm ki kime
üzgün
Yıkılan Ben Değilim
\] Demek bu kadar kısa sürecekti herşey / Demek, acımasızca koparacaktın bağlarımızı
üzgün
Bir İnsan Ölür Çok Uzaklarda
Bir insan ölür çok uzaklarda / Belki Çin’de bir manastırdaki keşişin kızı
karamsar
Frontal Lobum Arızalandı Kekeliyorum
Olgun çocuklar doğurdum / Yaralı yanlarımdan. / Kafiyesi kendinden menkul,
üzgün
Ey Sevgili
Ey Sevgili / Seninle dertleşmek için bir yaz akşamında mehtaba çıkıyorum. Hüznün kilometreler
karışık
Neler Çektin Neler Biçare Gönlüm!
Bu ne bedbin bir hal nedameti arzular / Sitemler neye yarar mahkûm mu
üzgün
Sana Ölmelerimin Üstü Kalsın Sevgili
Gözlerinde unutulmuş hatıra iken , / Kelimelerini yutkunup susma ne olur.