Şiir > Başkaldırı
düşündürücü
Yorganımın Altı Topraktan Farksız
Yorganımın altı topraktan farksız. / Gelmeyin karanlık buralar. / Burada
üzgün
Biliyorum
BİLİYORUM / Sözlerini duymuyorum,dokunmuyorlar artık bana / Söylemiyorlar kadehimdeki masum
üzgün
Annemin Göğsünde İki Irmak Vardı
Akşam güneşi / Çekilmek üzere koyaklarımdan. / Bıçak sırtı bir
karamsar
Hayatımm...
hersey ne zaman yalanlayacak sahte maskesinden kurtulup,cıglıklarla ne zaman doğruları n tatlı ahengi oksayacak kulak memelerini..bu
karamsar
Münâcaat
Önünde iki büklüm ‘bîçareyiz’ diyerek, / Ağlamaklı bir gözle rahmet dilenmekteyiz.
üzgün
Görmemeli
Körüm artık, görmezden geliyorum kendimi, / Zindan karanlığına haps edilmiş düşlerim.
karışık
Bu Benim Yolum
kralların masalarında mutluluk var diye başlamıştı / henüz çocuktu ve ela idi gözleri