Şiir > Başkaldırı
karamsar
Gramerselleştirebildiklerimden misin?
Uzun yıllar öncey"di" aslında , / Bu serüven ben daha farkında olmadan başla"mış"mış,
üzgün
Yetti Artık Kalmışsa Sızlayan Umutlar!
Giderken hicranımla elemlere yarar diye / Demledim sineyi hazanımı ölüm ki kime
olumsuz
Hasta Ruhum
Zamanın donup kaldığı bu ülkede herkes kendi halinde.Gündüzleri karanlık bu şehrin geceleri bir mezar,insanları ise birer
nostaljik
Oyunda Tut Beni
gözlerinden adını okuyabiliyordum / adını gözlerinden aldım / bakamadım ellerinde
umutlu
Hâlâ Bitmedik İnadına - IV
Boyanmış yumurtaların babasız bıraktığı, / Kimsesiz çocuklardan sözler büyüttük biz. /
karamsar
Venseremos
' Venseremos Venseremos / Kıralım zincirlerimizi.....' / Diye inletirdik meydanları!
karışık
Neler Çektin Neler Biçare Gönlüm!
Bu ne bedbin bir hal nedameti arzular / Sitemler neye yarar mahkûm mu
üzgün
Bir İnsan Ölür Çok Uzaklarda
Bir insan ölür çok uzaklarda / Belki Çin’de bir manastırdaki keşişin kızı
KİTAP İZLERİ
Ayaşlı ile Kiracıları
Memduh Şevket Esendal
Ankara'da Bir Apartman Dairesi: Cumhuriyet'in Mikrokozmosu Memduh Şevket Esendal'ın ilk olarak 1934'te yayımlanan ve adeta bir edebi zaman kapsülü niteliği taşıyan romanı Ayaşlı ile Kiracıları,
İncelemeyi Oku