"Okumayı sevenin her yerde bir evi vardır. — Hazel Rochman"

Şiir > Bireysel

üzgün

Nasıl mıyım?

Bir kıyamet sabahı ellerinde sökülmüş kanlı kalbi, / Soğuk kaldırım taşlarında sabahlayanlardanım.

karışık

Kalemim

Kapalı perdelerin arkasından / Canlı ışıklar,şen kahkahalar, / Cıvıl,cıvıl çocuk

üzgün

Darmadağın

Erik ağaçlarının yeşil kolları / Sarılamayan kollarınını daha acımasızca hatırlatmak için mi bilmem

umutlu

Gitmek

Hiç bitecek gibi değil, / Kanat takmak lazım, çığlık atmak. /

nostaljik

Gölge

GÖLGE / Gölgesiyim,daldaki her yaprağın. / Sesiyim,boğazında düğümlenen

Başa Dön