Şiir > Bireysel
olumlu
Güneşler Batmaz, Gök Yere Düşmez, Atatürk Ölmez
10 Kasım'da doğdum / Sevdalandım bir dünya liderine, Ata'ma /
olumlu
Uçalım Gökyüzüne...
Tut ellerimi gökyüzüne uçayım, / Kanatlarım özgürlüğe alışık, / Dokunayım
üzgün
Hüzün Demli Çayımız
Ateş alır duygular hayalimizse üşür. / İnce bir sızı sarar sinemizi dem be
üzgün
Dünyama Dönüyorum Hasretin Kucağımda Annem
Sen gittin diktiğin çiçek saksıda / Ben pencere önünde asılı kaldım
üzgün
Sen Gittin Şarkımız Bitti...
Törpüledikçe kırık hayalleri / Zamanın örsünde / Aşınmış duygulardır düşen
olumsuz
Sonsuzluğumun Yanaklarından Öpüyorum
Titrek bir sokak lambası ve altında inleyen bir kadın / Kendinden vazgeçmiş, bırakmış
umutlu
Kök Salmışım Yalnızlığa
Kim demiş yalnızlığın ürkütücü olduğunu / Ben seninleyken yaşamışım asıl korkuyu
olumlu
Kalbinde Umutsuzluk Yer Bulmasın
Kapatma kalbinin gözünü daima açık kalsın, / Etrafına sevgi dolu bakışlar bıraksın,
