Şiir > Bireysel
üzgün
Gözyaşı Zamanı
Zamanı olur mu sanırsın gözyaşlarının / Yola çıktıklarında krater zirvesinden /
üzgün
Şimdi Susup Yargılayın Beni
Boş bir otel odası yalnızlığından çıkıp loş bir kalp ağrısına dönüştüm... / Ve
olumsuz
Yalnızlık Sure (T) Leri
Yalnızlık çamur kokar / Yapışır kalır üzerine / Küheylan rüzgarlardan
düşündürücü
Zamanın Mevvesi
Yazarak bulmaya çalışmak mı, yoksa deneyerek görmek mi hayat? / Işığı gördüğünde koşup
üzgün
İzmir ve Bitimim
Pasaport'ta çay içer, / Alsancak sokaklarında kaderimi arardım. / Karşıyaka'da
karamsar
Bir Küçük Söz "Ney"
Neyimden çıkanlar ölümü korkutuyor! / Vazgeç be deli yürk gençliğin seni sırtında bıçaklıyor