"Dünya vardı ki kitaplarda yaşadım. — Orhan Pamuk"

Şiir > Bireysel

üzgün

Koca Adam

Sokaklarını süsledim binbir renkle / Sünnet düğünü var sandı insanlar /

üzgün

Gözlük

Yine gözyaşlarımdan buharlandı gözlüğümün camları / Sonu dileyen ve de sonsuzluğa bakan bakışlarla

olumlu

Ana

Ana / Hâlâ koşup duruyorsun sen bana, / Sen kutsalsın,

nostaljik

Yeni Gökyüzü

Gururla taşımıştım yüreğimde seni / Bulutların yumuşacık yatağına / Güneşin

karışık

Gidersin

Nezle misin söyle hey gidi dünya / Hapşırık içinde sızar gidersin

üzgün

Bu Gecede

Ne olur, halimi sorma birdaha, / Tükenmez dertlerim ÇOK bu gecede.

nostaljik

Yuvarlanan

Aynı Ekimden / Benzer Kasıma, / Oradan tıpkı Aralığa

üzgün

Ağlıyorum

İçimde büyük bir acı var, / Kimselere güvenip söylemediğim. /

nostaljik

Deniz Feneri

Deniz fenerinden gelmekteyim bugün / Ben altındaydım maviliğine dalmışım denizin /

Başa Dön