"Yazmak, varoluşsal bir bunalımın, kağıda dökülmüş şarap lekesidir." - Charles Bukowski (Kurgusal Alıntı)"

Şiir > Bireysel

üzgün

Kaç Şeker

Yine bir çay bardağı elimde, / ‘’ Kaç şeker istersin? ‘’ diyorum kendi

karamsar

Tükenme

Kara komedi bir hayat / ve kaybolmanın aşığı ben. /

nostaljik

Kırlangıçlar

Sabah olmuş... Şişede durduğu gibi değil ki meret! / Kırlangıç sesleri uyandırdı beni...

üzgün

Cesursan Eğer

Ya trafik bir sağ bir sol şeritten işliyorsa / ve sabah sağdan giderken

üzgün

Sızı

hayır bulutlar geçmedi hiç içimden / ne de yağmurlar konakladı /

üzgün

Ruhsuzlar Diyarı

Kirlenmiş hayattır geceler.Suskunca,sesizce bir ten misali sırlar yumağı gibi hayalden.Kararıp silik yalnızlığından dinercesine kalıplar kalır.Düşlercesine dünya

olumlu

Seni...

güneşi görünce hayat yormasın seni / bu ummanda yanlızlık bırakmasın seni

nostaljik

Eller

İlkokula kadar farkına varamadım / Çocuk olduğumun, / Çünkü hep

Başa Dön