"“Şimdi ben Ölüm oldum, dünyaların yok edicisi.” — J. Robert Oppenheimer (Bhagavad Gita’dan)"

Şiir > Bireysel

üzgün

Kaç Şeker

Yine bir çay bardağı elimde, / ‘’ Kaç şeker istersin? ‘’ diyorum kendi

nostaljik

Kırlangıçlar

Sabah olmuş... Şişede durduğu gibi değil ki meret! / Kırlangıç sesleri uyandırdı beni...

üzgün

Cesursan Eğer

Ya trafik bir sağ bir sol şeritten işliyorsa / ve sabah sağdan giderken

nostaljik

Eller

İlkokula kadar farkına varamadım / Çocuk olduğumun, / Çünkü hep

karışık

Her Şey

-I- / Seni biliyorum, barbar bir kavimdin / Gözlerinden tanıyorum

üzgün

Sızı

hayır bulutlar geçmedi hiç içimden / ne de yağmurlar konakladı /

üzgün

Eğer Varsa

caddeler kirlenmektedir / yorgun nefeslerin karıştığı alkol kokularıyla / bitmeyen

karamsar

Hayat

Ölüme bir kol boyu uzaklıktayken, / Yaşama uzaktan öylece bakmak; /

Başa Dön