"Bir kitap, içimizdeki donmuş denize indirilmiş baltadır. — Franz Kafka"

Şiir > Bireysel

üzgün

Kaç Şeker

Yine bir çay bardağı elimde, / ‘’ Kaç şeker istersin? ‘’ diyorum kendi

nostaljik

Kırlangıçlar

Sabah olmuş... Şişede durduğu gibi değil ki meret! / Kırlangıç sesleri uyandırdı beni...

karamsar

Doğum

Hayatın sonundan başladım ölerek, / Hala son nefesteyim bir türlü veremediğim. /

karamsar

Hayat

Ölüme bir kol boyu uzaklıktayken, / Yaşama uzaktan öylece bakmak; /

üzgün

Travmalar -2

Ne zaman vazgeçtikti çocuk olmaktan / Daha yaralarımız kabuk bağlamamıştı /

karamsar

Kim Bilir

Ölüm alnımda yazılı bu gece, / Belki kaderim terk i diyar.

düşündürücü

Okudum seni

Okudum seni satıraralarından başlayarak / Bu kaçıncı kaçış yarımyamalak? /

Başa Dön