Şiir > Bireysel
üzgün
Gökyüzünü Yırtar, Güneş'i Özlerim
Umudu sararmış yabanda gülü, / Uğrumla yeşertip, sulayan benim. /
üzgün
Toprağa Değil Açlığım
hüzne dolgun dudaktır yaralarım / aralanan gün, şaşkın merak başucumda /
olumlu
Gözlerinde Bıraktım Gözlerimi
Suya şerbetlenmiş ateşler gibi / Alev alev yanan gül aşksız kalmaz
olumlu
Farkında Değildim Ama Oldu
Her şey farkında olmadığım bir hayaldi başta, / İsteklerim; belirsiz, soyut,
karamsar
Yalnızlığım
Gardiyan soğukluğunda kapattım odamın kapılarını / Uçsuz yalnızlığım kanatlandı kapının kapanmasıyla
karamsar
Yakılırken mayıs böcekleri
Gidene ait, / Zamansızlığın çığlığıdır duyduğun, / Gölgesinde unutkan,
üzgün
Gülücüklerle Doğmak İsterdim
Gülücüklerle doğmak isterdim / Senin yüzünü güldürebilmek için / Gülücüklerle