"Hayat, bir kitabın en saçma bölümü gibidir; sonunu merak edersin ama bir türlü anlam veremezsin." - Franz Kafka"

Şiir > Bireysel

üzgün

Elveda

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_veda / bu bir isyan / kaynağı düzenden

nostaljik

Babaanneme

Ayva çiçekleriyle olsun ölümüm derdin / Bir kasım güneşine aldandın gittin...

nostaljik

Yokken Bir Neden

Zaman zaman uğraşlar buldum geçmeyen günlerime. / Çocuklar oyunda tedirgin dua eder ;

olumlu

Kızım

Oturunca odama karşımda dikilip bitiyorsun. / Beşiğinde sanki mışıl, mışıl yatıyorsun.

nostaljik

İlk Defa

adakalenin etrafı roman dolu / kuşbakışı uçmak geliyor / kırıktaşın

üzgün

Cellat

burada fırtınalar koptu / sürükledi beni rüzgarlar / sahile vurdu

olumlu

Kızıma

Kizima / Prensesi̇m Hayatima Hoş Geldi̇n. / Geli̇şi̇n Ne Kadar

üzgün

Kafatası

Bitti kent toprağın döşünde, / Bitti dünyası, / Nar çiçeğinden

Başa Dön