Şiir > Bireysel
karamsar
Hücrelerimde Aşk Ölür...
tutuklanmış umutlar / geceden izler serpilir kırılışlarıma / ki kurşuni
karamsar
Gün Dönümünden Vazgeçişler veya Yeni Bir Başlangıç
Bu gece yalnız başına / İfadesiz fakat az biraz korkak /
üzgün
Acın Yüreğime Sabitlendi Annem
Günlerdir göremiyorum seni annem nerdesin, nerdesin?.. / Yokluğunla bin ölüyor, bir diriliyorum
üzgün
Yürüyorum...
Karanlıklarda yürüyorum, / Nefesim daralmış korkmuş bir çocuk gibi gozlerim açık,
düşündürücü
Sevgili Günlüğüm
Sonra işte ak saçlar ile kara saçlar arasında bir ayrışma, bir sürtüşme yaşandı diyeceğimi düşünmüş olabilirsin
olumsuz
Sevgili Günlüğüm
O kadar çikolata yedim ki bugün ikindi saatlerine yakın sevgili günlüğüm✍🏻 Allah esirgesin parmağıma iğne batsa
nostaljik
Önceki Gün Bana Bir Araba Çarptı Halbuki Dikkatliydim
Bana uzaklardan anca duyabildiğim bir şarkı bıraktınız / Köşebaşında saat ikiyi beş dakika
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku