"Bir sözcükten sonra gelen doğru sözcük, yıldırımla ateşböceği arasındaki farktır. — Mark Twain"

Şiir > Bireysel

üzgün

Son (Lu) Bahar

SON(LU)BAHAR / Damıtılıyor sonbaharda güneşin gözyaşları / Geçmiş bahar düşüyor

üzgün

ölmek

ne zaman ölmek istesem,aklıma sen düşersin, / vazgeçerim ölmekten,vazgeçerim tekrar sevmekten... /

karamsar

Pişmanlık

Uzaklara sürüklenirken, / Senden çok uzaklara.. / Kendimi kalabalık bir

üzgün

Gece Ve Yol

Sessiz bir haykırış / Yankılandı şehirde... / Soğuk,yağmurlu,umutsuz gecelerde

düşündürücü

Cam Kırığı

Cam kırıklarına basa basa, / Yürürken yanında, / Aslında söylemek

karamsar

Oyalanmak

Oyalanıyoruz güzelim, yok ötesi. / Kimimiz aşklar içinde, / kimimiz

üzgün

Dipsiz Kuyu

İçime dokundu karanlık bugün / Yitip giden zaman geçti /

üzgün

Acı

donuk bakislarimda / aydinlik bir dunya / yasam kadar anlamsiz / olum kadar

olumsuz

Görürkişi

Hayatımdan çok şey çalınmıştı / Ve kötüydü hayatımdan çalınanları dahi görememek

karışık

Otobiyoğrafi

OTOBİYOGRAFİ / Torosların tepesinde kurulmuş, / Gezlevi`dir benim köyümün adı.

karışık

Bir Nefeslik Aşk

İçimde amansız bir karbondioksit sıkışması var / Nefesliyorum seni ciğerlerime /

nostaljik

Bordo

Oturuyor ve okuyorum simdi / Bizden once bizim icin yazilanlari /

umutlu

Zamanın Tanığı

Bir çocuğun göz yaşlarında yakalndım hayata. / Ağlamasın istedim çocuklar,hep gülsün,sevinsinler.

Başa Dön