Şiir > Bireysel
nostaljik
Nefesi Tanımaya Ramak Kala
Şiirselliğimden koptu geldi yağmurlarım, bilinmezliğin sırrı tozlarındaydı. / Bir nefes yetti ürperişime, bir
üzgün
Neden Cennette Herkes Ağlıyor Anne
Burası hep gece, hep karanlık anne / Ve ben, o karanlık kuyuya düşmüş
nostaljik
Sustum, Yutkundum ve Umutla Duruldum!
Günler bir bir gelip geçiyordu,kimbilir neler söylüyordu / Öteleri dert edinen, nefesin müddetini
karamsar
Kabus Mu Yoksa Rüya mı?
3'ü geçmiş ya saat. Yine bir rüya beni uyandırdı. Peki bir Kâbus mu yoksa bir rüya
karamsar
Senin Dediğin Uvertür
Senin aşk dediğin, / Dillerinde zamanın kesiştiği / Sözcükleri safkan
olumsuz
Geçmi̇ş Kuyusu
Kalbimin odalarını göremezsin, / İç sesimle konuşamazsın, / Ruhumun derinliklerine
üzgün
Hızla Akıp Geçiyor Ben Kadar Sabırsız Zaman
Bir gelseydin be canım, ta uzaklarda bir yerde / Ocak başında, cam kenarında,
