"Yazı, sesin resmidir. — Voltaire"

Şiir > Garip

üzgün

içtenlik

Minik bir kalbin atışını nasıl duyarsınız, kucağa alınmadıkça... / Nasıl gözlerine bakmadan onu

nostaljik

Gece ve Ben

(ve yine ansızın / belli belirsiz yerinde gecenin / uyanıyorum

üzgün

Ona Yürüdüm

Sonsuzlukta yalnız olmadığımı farkettim, / Benden ilerde sevdiğimde vardı, / Gözleri yere bakıyor, umutsuzca

üzgün

Yaprak Tekrarı

belki hüzünler ırkından gelmeyim ben / belki yüzümdedir sizlerin taşıyamadığı izler

üzgün

Ukde

Hangi acizliklerin yumağında nazır, ukde / Seni mütebbessim kılacak o mütecaviz nükte

üzgün

Kelebek

Kelebekler uçucuyor geceye doğru / Her çırpınıs bir alay umutsuzluk ..

düşündürücü

Kim Görmüş

KİM GÖRMÜŞ / Kim görmüş o cenneti, cehennemi? / Kim

üzgün

beyaz giymemelisin

Teknik hatalardan dolayi (IzEdebiyat öyle diyo) siirin ilk halini kaybettim maalesef (biraz tedbirsizimdir - siiri direkt

üzgün

Bu Sabah

Bu sabah uyandığımda / Sen hâlâ uyuyordun yanımda / Kulağıma

Başa Dön