Serenat'a Serenat
Ankara'da pencereler kör duman. / Ne yâr bakar ne de elinde gül var.
"Dünya vardı ki kitaplarda yaşadım. — Orhan Pamuk"
"Dünya vardı ki kitaplarda yaşadım. — Orhan Pamuk"
Ankara'da pencereler kör duman. / Ne yâr bakar ne de elinde gül var.
Biraz sevgiyi hak ettik / Sokak çocukları ve otobüs durakları /
Süzülür suya nazın cam yakut rengi alır. / Buğulanır bakışlar haz karışır nefese.
Bir kelebek ömrü kadar sevsen yeterdi / Oysa hep akrep nöbetlerindeydi
Kimsecikler bilmez, ama ne güzeldir / Saksılarında umut biten o pencere
eserdik bora gibi, / gönüllerde, dillerde. / günlük güneşlik şarkılar
yalpalar da zaman zaman / sarhoş olur da yelkovan /
peşimden koşuyorlar / gecenin pençesinde / peşimden koşuyorlar
Dönmeyeceği beklemekten / Isıtmayacağa sarılmaktan / Parlamayacağa bakmaktan
Öyle bir an gel ki, / Horoz sesleri / Gün
Zeytin karası gözlerini çekme gözlerimden / Bakışlarım düşer / Ben