Şiir > Soyut
karamsar
Seni...
öznesi vurulmuş bir cümleyim / devrilmişliğinin kasvetiyle kangren sancılara tüneyen /
üzgün
Anneler Günün Kutlu Olsun
Bir demet gül vermek varken sana , bir iki paket sigaramı hazır edip çekildim eşkıya gecenin
karışık
Artı Eksi= Varolmak
\]ARTI VE EKSİ= VAROLMAK / Yaşam ağırdır bazen. Kokusu ağırdır. Havası ağırdır. Sesi
olumlu
Havada Bir Bulut
Havaya bir bulut koydum, içini doldursunlar diye / Etrafını çizmedim,dışına taşırsınlar diye
üzgün
İstanbul... Yüzüne Bakmaya Utanıyorum
saçlarını tarıyorum İstanbulun, / gözlerinden öpüyorum. / bir tuhaf utanış
üzgün
Buhar Kaplı Dünya, Damlaya Gebe Buharlar.
Her yudum suda, arttırabilsem ne mutlu bana bir damla ile olan tanışıklığımı. /
üzgün
taşıyamadık
yaşanılır gibi miydi / hedeflediğimiz çizgiler / kendimizi soyutladığımızda bile / içinden çıkamadığımız bulgular / bu
olumsuz
Korkularımdan Korkuyorum
KORKULARIMDAN KORKUYORUM! / Tümcelerim binbir parça dağılmış! / Kırık dökük
üzgün
Basit Değil Komplike
“Bu aşkın hikayesi yazılamaz aslında. Hikayeler giriş, gelişme, sonuçtur çünkü. Bizim öykü şekerlendi. Girişti, gelişti, çok
düşündürücü
Kader 2
Meçhûlün ardından gündüz, gündüzün ardından gece / Kader meçhûllere mahkûm olmak demek mi?