Şiir > Soyut
olumsuz
Sattım
Açtım, yürüdüğüm yollar ayaklarımı hırpaladı, / Rüzgâr bana düşman kesilip kıyafetlerimi parçaladı,
üzgün
İstanbul... Yüzüne Bakmaya Utanıyorum
saçlarını tarıyorum İstanbulun, / gözlerinden öpüyorum. / bir tuhaf utanış
karamsar
Seni...
öznesi vurulmuş bir cümleyim / devrilmişliğinin kasvetiyle kangren sancılara tüneyen /
nostaljik
" Y " olayı
Katran karası, gecede, iki yıldız odamı aydınlatan zifir rengi gözlerin. / Çivi çiviyi
üzgün
Anneler Günün Kutlu Olsun
Bir demet gül vermek varken sana , bir iki paket sigaramı hazır edip çekildim eşkıya gecenin
karışık
Artı Eksi= Varolmak
\]ARTI VE EKSİ= VAROLMAK / Yaşam ağırdır bazen. Kokusu ağırdır. Havası ağırdır. Sesi
üzgün
Basit Değil Komplike
“Bu aşkın hikayesi yazılamaz aslında. Hikayeler giriş, gelişme, sonuçtur çünkü. Bizim öykü şekerlendi. Girişti, gelişti, çok
olumlu
Havada Bir Bulut
Havaya bir bulut koydum, içini doldursunlar diye / Etrafını çizmedim,dışına taşırsınlar diye
üzgün
Buhar Kaplı Dünya, Damlaya Gebe Buharlar.
Her yudum suda, arttırabilsem ne mutlu bana bir damla ile olan tanışıklığımı. /
üzgün
taşıyamadık
yaşanılır gibi miydi / hedeflediğimiz çizgiler / kendimizi soyutladığımızda bile / içinden çıkamadığımız bulgular / bu