"Kitaplar, sessizliğin çocukları ve belleğin anneleridir. — Umberto Eco"

Şiir > Soyut

karamsar

Işıksız

Kokusunu hissetmeden içindeki dünyanın, / Aydınlıktan farksız senin kandırı hayatın. /

üzgün

Düşüm

Dargın sabahlarda uyanıp / Ürkek adımlarımla / Şahidi olmayan duygularımda

üzgün

Gülüşünle Git

Avuçlarımda biriktirdiğim nisan yağmurlarının yanısıra / Bulutlara karışan gözyaşlarımda gidişinin ardında

karamsar

Anıların Çığlığı

Yalnızdım rüyalarımda, baykuş kanatlarımda.. / Karanlıktı içime doğan güneşin ışıkları, /

üzgün

Ben nerdeyim?

Aşkların karanlıklara boğulduğu bir yoldayım. / Sakinim ama, çılgınım aynı zamanda...

Başa Dön