Şiir > Toplumcu
üzgün
Dersim Uzak Kürtçem Yarımyamalak
Sizin oralarda çocuklar ne renk doğardı bilmem. / Esmer diye duymuştum
karışık
Kareografilere yüreğim alışkın
Birbirine sarılan tarih kaçkını bakışlarında, / Gerçek dışı yaşanan haykırışları getirir,
üzgün
Biz Aynı Kavalın Ritmiyiz Ümit
artık çıkıp gidiyor boşluğunda / üstüme yuvalanan ağrıma gidip /
üzgün
ayrılıklar
kaçıncı ayrılık sancısı insan sürgün insana / kil tabletlerine yazılı bir aldatmaca sürüyor
üzgün
Çaresizce Beklemek Yok!
Bulutların kederinden ağladığı bir sonbahar akşamı, / dolaşırken bir mayıs sokaklarında.
karamsar
Soyum Vatanım
Sordular ki bana hangi soydansın, vatanın nere? / Dedim Kızılderiliyim,vatanı elinden alınan İsrailliyim
olumsuz
Kıyısızlık
kimsenin gözünde değildi kendi yenilgilerinden başkası / en berrak sularımı taşırken yangınlarına
