Şiir > Toplumcu
üzgün
ayrılıklar
kaçıncı ayrılık sancısı insan sürgün insana / kil tabletlerine yazılı bir aldatmaca sürüyor
üzgün
Biz Aynı Kavalın Ritmiyiz Ümit
artık çıkıp gidiyor boşluğunda / üstüme yuvalanan ağrıma gidip /
üzgün
Albız Alsın Canımı
Defterini dürdüm sevdamın / Senden gidişimle başlamıştı / Sancılı, kanatarak
umutlu
Mahpus
***Mahpuslarda yaşamışız bizler.*** / ***Bedenimizde;*** / ***Ve bedenimizi saran mahpuslarda,*** / ***Ta derinlere itilmişiz*** / ***Yüreğimizin
karışık
Rezzan
\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*her hayât imgeli bir şiirdir / Örtüşen sorular var:” Toprak neden âzürde? ”
olumlu
İnsana tanımlama
İnsan umutlarıdır yarınlarında, / Yarınlarında yaşadıklarıdır, / Yaşadıklarıyla mutlu olandır
üzgün
Dersim Uzak Kürtçem Yarımyamalak
Sizin oralarda çocuklar ne renk doğardı bilmem. / Esmer diye duymuştum