Şiir > Toplumcu
nostaljik
İstanbul'u Hiç Görmedim
Işığın, sonsuzluğun ve evrenin / içtiği her bira da yaşama hakkını bir başkasına
üzgün
Affet Allah'ım...
Affet Allah’ım / Başlığından önce anasından metinsiz bir özürlü anadildik biz
karışık
Göç / Zangocun Umudu
GÖÇ / Zangocun umudu / “Biri taş attı camımızdan içeri, en değerli mozaiğimizi
olumsuz
Dansın Yürekteki Saplantısı
Aynı nakarat, yaşam, ihanet çelişkiler yazmaya inat eden kalemim kadar bendeki bezginlik! /
karamsar
Saatin Kaç Olduğunu Umursamuyorum
Saatın kaç olduğunu umursamıyorum. / Haftanın hangi günü olsa fark etmiyor.
üzgün
Mor Menekşeye Ağıt
*Boynu bükük bütün çiçekler ayaklandı* / *Aralarında mor menekşe de vardı* / *Aralarında mor menekşe de
KİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku