"Yazmak, konuşmadan söylemenin yoludur. — Jules Renard"

Şiir > Toplumcu

nostaljik

Gece

Gökte bir yay gerildi, fırlattı dev okunu / Güneş vurulup düştü yerin derinliğine

üzgün

Salgın

Müjde gibidir bekliyen için / pencere önlerinde / kapı arkalarında

umutlu

Hedef

Karanlıkta olsamda, / Elbette aydınlık gelecek. / Pırıl pırıl gökyüzünde, / Uçacağım özgürce. / Ne sınır

dramatik

Mukayese

“Onlar tarih yaratırken öldüler, öldürüldüler / yüreklerimize gömüldüler.. / Benim

iyimser

Gün

\] / Uçsuz bucaksız masmavi göğün, / sıyırışı karanlığı.

olumlu

Ey

Sık ağaçlı orman / Aydınlığa uyanıyor / Toprakta tohum / Kıpırdanmakta / Güneşi /

Başa Dön