Şiir > Yaşam
nostaljik
Krizantem Krizantem
heykelleriyle yürüyor adamlar / tanrılarıyla / sanrılarıyla büyüyor adamlar
üzgün
Ellerimi Açıp Avuç Avuç Dualarımken Sen...
yeter artık...! / yoruldum duyulmayan sesimle konuşmaktan / anlatabildiğim kadar
olumlu
Tezkere
 / çok şükür! / sona erdi / on beş aylık maceram.
olumlu
Hayat Güzeldir ve Sonsuz Değildir
Yaşam, gökyüzündeki yıldızların büyüleyici parlaklığını, / Baharın gelişini müjdeleyen kuşların şakımasını,
üzgün
Eskiden Varolan Bir Düş
Eskiden varolan bir düşün içinden hiç çıkamama. / Bu düşün kendisi, gerçekte olmayanın
karamsar
Kan Kokuyor Hava
Anahtarlarım elimde çıkıyorum binadan / Bir yaralı karşılıyor beni elleri kan içinde
