Şiir > Yaşam
üzgün
Günce - 15
Dokunmadılar kimsesizliğine yarınların / gizledi bakışlarını / denizin kirli dudaklarına
üzgün
Kalanlar ve Gidenler
Kalanlar gidenleri hep dönecekmiş gibi bekler, / Gidenler kalanlar için artık bir hayaldirler,
karışık
Beklediğime Değmeli Hayat
Gün yüzü göstermeli en azından hayat / Karanlık dünyam aydınlanmalı yeri geldiğinde
umutlu
Sana Gelişim
Bir beden daha büyük asırlık yalnızlığımı yanıma alarak, / hasret yağmurlarına, ıslanan özlemimlerimi
karamsar
Hayatın Kıyametidir Yalnızlık
Zamanın evinde korkarak dolaşır yalnızlık / Ve her an düşecekmiş gibi sıkıca tutunur
Hayatın En Büyük Boşluğu
Gençken paranın en önemli şey olduğunu düşünürdüm. / Hatta hayatın kendisi paraymış gibi