Şiir > Yaşam
üzgün
Küçük Kız Çocuğu
İkiye bölünmüş ruhum... / Bir yanı üşüyüp sımsıkı sarılıveriyor güvenli kucaklara..
karamsar
Hayata Yetmezlik Sendromu
hayata yetmezlik sendromu bu / bu yürekle yetemezsin kimsenin hayatına /
düşündürücü
İnsanın Kendiyle Zoru
İnsan kendini daha ne hallere sokabilir / Bütün fikirlerin doğruluğuna inanarak
nostaljik
Yol Yakındır Be Adamım!
\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_ Değerli ağabey Memduh Bayraktaroğlu’na ithafen... / Bembeyaz karlar üstünde bir çığırdır hayat!
nostaljik
Emanetsin Sonsuzluğun Sahibine
Sen, üşüyordun. / Bir karlı günde kavuştun, / Sonsuzluğun sahibine.
karışık
Nalezen
Geceleri düş kurarken maiye bulanırdı mujgânı / Seherde bir ümit yeşerirdi gözlerinde
Hayatın En Büyük Boşluğu
Gençken paranın en önemli şey olduğunu düşünürdüm. / Hatta hayatın kendisi paraymış gibi