"Bugün Perşembe miydi? Yoksa ben mi ölüme bir gün daha yaklaştım?" - Dorothy Parker"

Şiir > Yaşam

üzgün

Kahve

Kırk yıldır masal anlatırdı ninem, / Elinde bir kallavi fincan; /

olumsuz

Çocuk

ÇOCUK / Topraklar çatlamış orta yerinden / çırılçıplak kalmış satır

karamsar

Ölü - Diri

öylesine ölü ki güzel bedenler / kurtulmak için anahtarı yutmuşlar /

üzgün

Çırpıntı

Balıkçılar atacaklar ağlarını / Ağlara vuran / Üzgün balıklar

olumsuz

(Özet)

Hayat değirmeninde un oldum. / Ekmek olmayı göremedim. / Yollarımda

karamsar

Toplanış

Ütopik bir düşün eşyalarını topluyorum şimdi,hazzı bulacağım yerde,içe kapanıklığa yakın kalabalıkla zenginleşmiş yaşantıda alacakaranlık deliliğe zorluyor

karışık

Yaşamak

Rüzgar felaketinin denizinde sallanan bir sandaldır / Uykusuz ve buruk bir sevdadır dallardaki

üzgün

Hicap

hastane koğuşunda uyku aramda / elimde kağıt / elimde kalem

Başa Dön